ORMESHA – Ordu’nun Akkuş ilçesine bağlı Seferli Mahallesi’nde yaşayan 86 yaşındaki Bayram Coşkun’un evi, çıkan yangında tamamen yanarak kullanılamaz hale geldi. Yangın sonrası gözyaşlarına boğulan yaşlı adam, hayata tutunduğu çatısını, anılarını, yalnızlığını ısıtan ocağını bir gecede kaybetti. Şimdi sokakta…

Hayatın kırılgan bir cam gibi paramparça olduğu anlardan biriydi bu… Bayram Amca, ömrünün son deminde, kimselere yük olmadan, elindekiyle yetinerek, köyünün sessizliğinde bir başına yaşamını sürdürüyordu. Şimdi ise yanmış duvarların ardında yitip giden yılların hüznüyle baş başa. Ne bir sandalyesi kaldı oturacak, ne de sobasında közlenecek bir patates…

Köyde evsiz kalmak, şehirdeki gibi değil; ne bir sığınma evi var ne de sıcak bir çorba bulabileceği aşevi. Dağın yamacında yankılanan sessizlik, bu yalnızlığı daha da derinleştiriyor. Gecenin soğuğu kemiklere işlerken, Bayram Coşkun gibi nice yaşlı, köylerde kendi kaderine terk ediliyor.

İşte tam da bu günlerde, köy derneklerinin, hemşehri vakıflarının, “biz bize yeteriz” inancının yaşatılması hayati bir öneme sahip. Bir çatı, bir yatak, bir tas sıcak çorba… Bunlar bir insanın onurunu korumasına, hayata tutunmasına yetebilir. Hele ki bu kişi, ömrünü çalışarak geçirmiş, yüzü toprağın sabrını taşımış bir Anadolu evladıysa…

Bayram Coşkun için açılacak her yardım kapısı, sadece bir yangının küllerini değil, aynı zamanda vicdanların da kararan köşelerini aydınlatacaktır. Köyün öksüz kalan bir ferdi şimdi bizden bir el bekliyor.